Με μαυριτάνικο σπαθί… Φαντάζομαι ένα θεόρατο Μπαρμπαρέζο κουρσάρο, που άδραξε με τα δυο δασύτριχα στιβαρά του χέρια ένα πελώριο, καλά ακονισμένο μαυριτάνικο σπαθί, το σήκωσε μεσούρανα και το κατέβασε με ορμή κόβοντας το χωριό στη μέση! Ο πλακόστρωτος κεντρικός δρόμος της Αγιάσου, καθώς ανηφορίζει από τη γραφική Αγορά στο πολυτραγουδισμένο Σταυρί, τη χωρίζει σε δυο μεγάλες συνοικίες, την Αγριγιά και τη Μπουτζαλιά. Ο φακός του Κώστα Σταματέλη ανεβάζει την ένταση των χρωμάτων φορτίζοντας το κάδρο με μια γλυκόπικρη νοσταλγία… πηγή φωτογραφία
Το fb και ειδικά η δημόσια ανάρτηση, (στον Ερεσιώτικο Πολιτισμό), με προβλημάτισε αν είναι σωστός χώρος γι αυτή την όμορφη και με πολύ χιούμορ ιστορία. Το δίλημμα: Να την περιγράψω απλά και να την καταλάβουν όλοι ή να την αποδώσω όπως την άκουσα στην τοπική διάλεκτο και να την καταλάβουν λίγοι. Ένα άλλο πρόβλημα είναι το ότι είναι μεγάλη. Σημειώνω πως από παιδί, είχα μια συνήθεια να κρατώ σημειώσεις όταν άκουγα στους καφενέδες της πλατείας του Γιαλού, τέτοιες ιστορίες ή εκείνες τις φοβερές ατάκες μεταξύ των Ερεσιωτών εκείνης της…
Γράφει ο Γιώργος Αλβανός 1.Είναι προσωπική αντωνυμία εγώ σε πτώση Γενική : Ονομαστική : εγώ Γενική : υμ (ιμ) ή μ’ : . υμ μετά από σύμφωνο : η πατέρας υμ (ιμ) . μ’ μετά από φωνήεν : η μάννα μ’ 2. Μαζί με το επίθετο δικός (θ’κός) είναι κτητική αντωνυμία : η θ’κός υμ , η θ’τσή μ’ (Βλ.και : Σπυρίδωνος Αναγνώστου : Λεσβιακά ) Σε κείμενα , που είναι γραμμένα σε λεσβιακό γλωσσικό ιδίωμα, συναντούμε συχνά γραφές της μορφής μουρέλιμ – μουρέλιαμ, πατριωτέλιμ – πατριωτέλιαμ και άλλες…
Ένα από τα πιο νόστιμα φαγάκια της Μυτιλήνης. Μοιάζουν στην εμφάνιση με μικρά «μπολάκια» και στη γεύση με τον Κρητικό ξινόχονδρο ή τον τραχανά. Εμείς τα γεμίσαμε με τυράκια και τα απολαύσαμε σαν μεζεδάκι. ΥΛΙΚΑ Για 6 άτομα () Για τη συνταγή 6 χάχλες Για τη γέμιση 1 μεγάλη ντομάτα ξεφλουδισμένη και κομμένη σε κύβους 1 φλιτζάνι τυρί καλαθάκι Λήμνου τριμμένο 1 φλιτζάνι γραβιέρα Μυτιλήνης τριμμένη 1 κουτ. σουπ. βασιλικό φρέσκο, ψιλοκομμένο 1 αυγό 5 κουτ. σουπ. ελαιόλαδο αλάτι, πιπέρι ΕΚΤΕΛΕΣΗ 1. Σε ένα μπολ μεσαίου μεγέθους ρίχνετε τα τριμμένα…
O τραχανάς δεν είναι ο ίδιος σε όλη την Ελλάδα. Υπάρχει ο γλυκός και ο ξινός. Στην Λέσβο παρασκευάζουμε τον ξινό , δηλαδή αφήνουμε το γάλα (πρόβειο κατα προτίμηση)να “ξινήσει” κάποιες μέρες πρίν το χρησιμοποιήσουμε όχι να χαλάσει. Τον τραχανά τον φτιάχνουμε 1.”τριφτό” δηλαδή τον τρίβουμε όταν είναι φρέσκος ακόμα στο χέρι τον στεγνώνουμε στον ήλιο πάνω σε “βούρλᨔ ή πανιά και ανάλογα με το πόσο χοντρό ή ψιλό θέλουμε το τρίμμα τον τρίβουμε καθε μέρα κι απο λίγο. 2.”Χάχλες” ή αλλιώς χεριές. Μοναδικές και Λεσβιακής καταγωγής οι χάχλες είναι…
Γεννήθηκε στο Μπορό (Νεοχώρι) το 1910. Ο πατέρας του Στρατής καταγόταν από το Παλαιοχώρι, οργανοπαίχτης μουσικός ο ίδιος, στο βιολί και το σαντούρι. Μόλις μεγάλωσε γύρω δεκατεσσάρων χρονών ο πατέρας του τον έβαλε να μάθει όργανο και επειδή ο ίδιος έπαιζε βιολί τον έπεισε σαν νέος που ήταν να μάθει σαντούρι για να κάνουν δική τους κομπανία. Καθώς ανέφερε ο ίδιος τον έστειλε ο πατέρας του και σε άλλο δάσκαλο μουσικό της εποχής κάπου στο Σκόπελο της Γέρας, αλλά δεν έκατσε πολύ γιατί ήταν μακριά. Σαντούρι καλά έμαθε κοντά στο…
