Ο χορός των αλόγων
Ο χορος των αλογων,ειναι χορος λεβεντικος,αντρικιος,με κινησεις ρωμαλεες,στιβαρες,μια δοκιμασια ισορροπίας σε στιγμες πανηγυριωτικης εκστασης………….(φωτ.Ηρακλης Μηλας)
Read MoreΗ διάλεκτος μας στο διαδίκτυο
Ο χορος των αλογων,ειναι χορος λεβεντικος,αντρικιος,με κινησεις ρωμαλεες,στιβαρες,μια δοκιμασια ισορροπίας σε στιγμες πανηγυριωτικης εκστασης………….(φωτ.Ηρακλης Μηλας)
Read MoreΕΝΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΣΒΟ !!! Ο Χάρωντας αγόρασε ένα πηριβουλάκι. Βάζει τους γέρους για κλαδιά και τις γριές για γλάστρες, Βάζει τις νιές για λησμουνιές, τους νιούς για κυπαρίσσια, Βάζει κι τα μικρά πηδιά απάνου, γι’ αηδουνάκια. Κανένας δεν ημίληξη μόν’ μια βασιλοπούλα : “Δε συ φουβούμη, Χάρωντα, κι ότι κι αν θέλεις κάνε, Γιατί έχου σπίτια αψηλά κι άνδρα παλληκάρι ! Εχου κι αδέρφια δηκουχτώ, όλα για του πολέμου ! Έχου κι κύρη βασιλιά ούλου για να ξουδιάζει !” Ο Χάρωντας σαν τ’ άκουσει πουλύ του κακουφάνει.…
Read MoreΠιάνου – απουθέτου τ’ μαύρ’ τ’ν καρδιά μ’ πα στς ζυγαριάς του τάσι μα που να βρω μυλόπιτρα μιγάλ’ να μη τνη ζ’γιάσει. Σέρνου μαχαίρ’, τν πίσσα τς νυχτιάς να σκίσου, να τρυπήσου– κάν’ πους τραβιέτι μα μι μιάς έρχιτι πάλι πίσου. Μιτρώ τουν άμμου, ανιμιτρώ– γλιστρά, ξιφεύγ’, τουν χάνου. Τρέχ’ απ’ τα χέρια μ’– καρδιουχτ’πώ δε ξέρου τι να κάνου.
Read MoreΕίναι γνωστή η ιστορία του εκδότη του ΤΡΙΒΟΛΟΥ Στρατή Παπανικόλα (Κουρτού) για τους χωριανούς του (Ασωματιανούς), σχετικά με τη βάφτιση που αναφέρω παρακάτω. Ο πατέρας του Στρατή, λοιπόν, ήταν ιερέας στο χωριό και εκείνος δάσκαλος . Δεδομένη η τάση των χωριανών να δίνουν παρατσούκλια σε όλους τους συγχωριανούς, έτσι και τα 2 αδέρφια (Δημητρός και Βασίλης αν δεν λαθεύω) είχαν το επίθετο Δουκάκης αλλά το παρατσούκλι τους ήταν Σατανάδες (γύρευε γιατί). Η Κουρτού λοιπόν, (Παπανικόλας ) θα βάφτιζε το παιδί ενός από τους 2 . Η σκηνή στον νάρθηκα της…
Read More«Όταν ο πατέρας μου ήταν μικρός, στο μητρικό του σπίτι είχε σκοτώσει μια «κάτα» (γάτα) και ο παππούς μου, αφού τον έδειρε, γιατί σκότωσε την «κάτα», του είπε: «Ρε κακούργε άνθρωπε, που σκότωσες τ” κάτα μας. Είσαι χειρότερος κακούργος και απ” αυτόν που σκοτώνει έναν άνθρωπο». Και από τότε του έμεινε το παρατσούκλι. Όταν γεννήθηκα εγώ, τον ακολουθούσα στα πανηγύρια και καθόμουν δίπλα του, για ν” ακούω τη μουσική. Έλεγαν τότε όλοι οι άνθρωποι που μας έβλεπαν: «Γιου Κακούργους τσι του Κακουργέλ’». Από τότε το κληρονόμησα και το κρατώ σαν…
Read MoreΤο σημερινό κείμενο που παρουσιάζω είναι το αγαπημένο μου το ετιμασα μαζί με των Panagiotis Choriatellis και με βοήθησε και οι Αφαλωνιάτες Λέσβου .αξίζει να το δείτε είναι ένα έθιμο που λατρεύω και που θα ήθελα να ειμουν στην όμορφη παναγιουδα να το θαύμαζα Η Παναγιούδα ήταν η σκάλα του Αφάλωνα μετά από των σεισμό του 1867 πέντε οικογένειες από τον Αφάλωνα κατέβηκαν στη Παναγιούδα αρχικά και αργότερα ακλούθησαν κι άλλες μέχρι το 1922 που ήρθαν οι πρόσφυγες από τή Μ Ασία .Από πολύ παλιά υπήρχε στον Αφάλωνα το Πάσχα…
Read MoreΤώρα ανοίγ(ι) πια του κλαδί τση ούλα ανιμ’ζόντι…Η μέρα ούλου μιγαλών(ι), τα χιλιδόνια ρχόντι.Τςι κατουρλιές μυρίζ’ν τα ζα τση ούλου φρουμαζόντι.Ντου μήνα φκιάν’ του μέλιτος οι γάκ(ι) στα τσιραμίδια.Τα σκουντουλάδια τώρα τρέχ’ν, θι δεις να βγαίν’ τα φίδια!Σταφύλια βγάλαν οι αστ’βές, λουλούδιασι του χώμα.Τ’ αγγούρ’ ντουν οι μπαχτσιαβανιοί δε ντου φ’τέψαν ακόμα…Τα δέντρα μουρφουστόλιστα, βγάλαν τσηνούρια φ’λλέλια.Θι πιάσ’ν οι μέλ(ι)σσις να βουγίζ’ν τση τα ξιμπουμπλιθρέλια!Όποια κουτσνάδα τση να κόψ’ς, μέσα είνη χουμένα.Τση φτα τα ζούμπιρα θι δεις να είνη καλ’τσιμένα!Ούλου γκαρίζ’ν πια οι γαϊδάρ’, τιζάραν τα κλαρίνα!Μαυρουμπαμπούρ’ βουλέλια φκιάν’ τση…
Read More«Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις» έλεγαν οι γυναίκες σε πολλά χωριά της Λέσβου. Μέχρι και σήμερα για την ψυχή του Λαζάρου οι γυναίκες ζυμώνουν ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου, το πρωί, ειδικά κουλούρια, τα «Λαζαράκια» στα οποία δίνουν το σχήμα ανθρώπου, σπαργανωμένου, όπως ακριβώς παριστάνεται ο Λάζαρος στις αγιογραφίες. Τα προσφέρουν στα μικρά παιδιά και στους μεγάλους. Στις ημέρες μας, εκατοντάδες χρόνια μετά το θαύμα του Λαζάρου, αν και πολλά έθιμα εορτασμού έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, υπάρχουν κάποιοι τόποι στην Ελλάδα που κρατούν γερά τις παραδόσεις τους…
Read MoreTο χειμώνα του 1978, γνώρισα στην Αθήνα, στο σπίτι του Στέλιου Τζελαηδή στα Κάτω Πατήσια, το Νίκο Καλαϊτζή ή Μπινταγιάλα σαντούρι, τον Τάσο Κουλούρη βιολί και το Χρήστο Παπανικολάου κιθάρα. Έκαναν πρόβες για να ηχογραφήσουν αργότερα σε τρεις κασέτες, παραδοσιακούς σκοπούς και τραγούδια της Λέσβου, «Τα ΜΥΤΙΛΗΝΙΑ ΜΑΣ 1-3» 1979-1980, για λογαριασμό του «Συλλόγου Μανταμαδιωτών Λέσβου» “Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ”. Εγώ είχα ξεκινήσει μαθήματα σαντουριού το Μάιο του 1978 με δάσκαλο το Τάσο Διακογιώργη. Εκεί γνώρισα το Στέλιο Τζελαηδή. Μου μίλησε για τις ηχογραφήσεις που ήθελε να κάνει ο σύλλογος και…
Read More