Τώρα ανοίγ(ι) πια του κλαδί τση ούλα ανιμ’ζόντι…Η μέρα ούλου μιγαλών(ι), τα χιλιδόνια ρχόντι.Τςι κατουρλιές μυρίζ’ν τα ζα τση ούλου φρουμαζόντι.Ντου μήνα φκιάν’ του μέλιτος οι γάκ(ι) στα τσιραμίδια.Τα σκουντουλάδια τώρα τρέχ’ν, θι δεις να βγαίν’ τα φίδια!Σταφύλια βγάλαν οι αστ’βές, λουλούδιασι του χώμα.Τ’ αγγούρ’ ντουν οι μπαχτσιαβανιοί δε ντου φ’τέψαν ακόμα…Τα δέντρα μουρφουστόλιστα, βγάλαν τσηνούρια φ’λλέλια.Θι πιάσ’ν οι μέλ(ι)σσις να βουγίζ’ν τση τα ξιμπουμπλιθρέλια!Όποια κουτσνάδα τση να κόψ’ς, μέσα είνη χουμένα.Τση φτα τα ζούμπιρα θι δεις να είνη καλ’τσιμένα!Ούλου γκαρίζ’ν πια οι γαϊδάρ’, τιζάραν τα κλαρίνα!Μαυρουμπαμπούρ’ βουλέλια φκιάν’ τση τσ’λούν γκη καβαλίνα…Τσηρός ούλοα τα ξανανιών(ι) μέσα ςντου κόσμου τούτου.Τση οι γέρ’ ακόμα , ξισπαθών’ μόλις ακούσ’ν ντου κούκου.Μι του π’καμ’σέλ(ι) λαφρουπιτούν τση φκιάν’ καμιά φιγούρα.Γιατί η χ(ι)μώνας πέρασι.Δεν έχ(ι) πια θυμιατούρα !
