Φωτογραφικό ταξίδι
Ας κάνουμε ένα φωτογραφικό ταξίδι μέσα από τον φωτογραφικό φακό της Ανθούλας
Read MoreΚατηγορία: Γενικά
Των θαλασσίων σπηλαίων
Πόση αλήθεια ρυμουλκείται Στα κατάβαθα των σπηλαίων Για να κρυφτεί Σταλαγματιά, σταλαγματιά Μες στους αιώνες Αλώβητη από τους ανέμους Και τις θύελλες; Στις θάλασσες έρμαιοι κιβωτοί Ταξιδεύουν Κρυμμένες αλήθειες. Αρμυρωμένες για να αντέχουν Κι είναι που τις συναντά Ο ήλιος μεσοπέλαγα Κι όμως δεν τις λαβώνει Τις παραστέκει Σηματωρός και βοηθός Κι Άι Σωτήρας Τοξεύοντας το μέλλον Τις οδηγεί στα κρυφά μυστικά Στα μύχια σπήλαια της Ιστορίας Λάθη ψυχή μου δεν συναντάς Στη θάλασσα Στα σπήλαια δεν φωλιάζει η πίκρα Μόνο μια αχτίδα αρκεί Να ξεφύγει απ’ την πορεία της Να οδηγεί…
Read More
ΣΙΓΡΙ, ΕΡΕΣΟΣ:
Η μπουκαπόρτα του πλοίου ανοίγει και ο επισκέπτης βιαστικός, παίρνει βαθιές ανάσες. Θέλει να προλάβει να φτάσει μέχρι το τέρμα, εκεί που ο ήλιος βυθίζεται στα βαθιά, γκρίζα νερά του περήφανου Αιγαίου. Εκεί που η Δύση γεμίζει φωτιές τον ουρανό, καίει και σβήνει κάθε ίχνος του γαλάζιου… Το κύμα σκάει στα πόδια σου, στην παραλία της Παναγιάς Φανερωμένης, με το μικρό ξωκκλήσι χωμένο στον βράχο. Εκεί ξαπλώνεις στην άμμο και ξεχνάς τα πάντα! Είσαι εσύ και ο Θεός. Το κύμα και το καντήλι στα δεξιά σου, να γλυκαίνει ψυχή και…
Read More
Του παγιαυλέλ’ τ’ Λάκη
Του παγιαυλέλ’ τ’ Λάκη Διαβαίνοντας έξω από το ιστορικό Αναγνωστήρι της Αγιάσου και πριν αρχίσεις ν’ ανηφορίζεις το καλντερίμι για την εκκλησιά της Παναγιάς της Αγιασώτισσας, εκεί, πάνω στο τρίστρατο όπου σμίγουν – σαν τα ρυάκια που χύνονται στο ποτάμι – τα σοκάκια του μαχαλά, συναντάς το γραφικό μαγαζάκι με τα χειροποίητα κεραμικά της κυρά Στρατούλας της Τουρβαλήδαινας. Καθισμένη πάνω στο ψάθινο καρεγλί της κουρνιάζει κάτω από τη βαθύσκιωτη φρίτζα που υφαίνουν το πεντάφυλλο και η κληματαριά, απαλύνοντας τον καλοκαιρινό κάματο. Όλους τους υποδέχεται πάντα μ’ ένα γλυκό χαμόγελο, μ’…
Read More
Η φωτογραφία της ημέρας
Άποψη του Μολύβου από το λιμανάκι. Η ρωσίδα καλλιτέχνις Τατιάνα Πάβλοβα έχει εμπνευστεί πολλές φορές από τον Μόλυβο, δείτε και άλλα σχέδια στο προφίλ της —> www.facebook.com/tatiana.pavlova.5492 πηγή Λίτσα Σουλελέ
Read More
ΒΑΤΕΡΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΑ!
ΒΑΤΕΡΑ! Αφήνω λεύτερο το περίτεχνο μπαούλο της ψυχής μου, να περιπλανηθεί στην απέραντη πρασινογκριζογάλαζη θάλασσα των Βατερών. Η συναυλία των βατράχων, τα τραγούδια των τζιτζικιών, η αλμύρα…αυτή που σύννεφο γίνεται και δροσίζει, η αύρα που γλυκαίνει και ηρεμεί τ’ ανείπωτα της σκέψης… Βατερά λατρεμένα, με την απέραντη 8 χιλιομέτρων παραλία, που χρώματα αλλάζει και προκαλεί για όμορφες διακοπές. Τα έχεις όλα…μόλις 55 χιλ. απ’ τη Μυτιλήνη. Νοικιάζουμε αυτοκίνητο σε πολύ καλή τιμή και μετά από μια θαυμάσια διαδρομή μέσα στα πεύκα φτάνεις Πολίχνιτο… Κάνε μια στάση να πιείς δροσερό νερό…
Read More
Τα καμίνια στη Λέσβο…
Καρβουνιάρηδες ή καρβουν(ι)αραίοι ή καρβουνιαροί ονομάζονταν οι τεχνίτες που έφτιαχναν τα κάρβουνα. Συνήθως η τέχνη του καρβουνιάρη συνδεόταν με την οικογενειακή παράδοση, δηλαδή μεταφερόταν από πατέρα σε γιο, επί αρκετές γενιές. Οι Λέσβιοι καρβουνιάρηδες προμήθευαν με κάρβουνα αρκετές περιοχές. Εποχιακά πήγαιναν να εργαστούν (και) στην Κρήτη, στο Βόλο και αλλού, αφού η ζήτηση σε τοπικό επίπεδο ήταν σχετικά μικρή. Την οικιακή χρήση κάρβουνου υποκαθιστούσε συνήθως στα χειμωνιάτικα «μαγκάλια» η (ελαιο)πυρήνα (δηλαδή τα υπολείμματα της σύνθλιψης από τα ελαιοτριβεία), ενώ η ζήτηση από τις ψησταριές – καφενεία ήταν συνήθως περιορισμένη…
Read More
Η φωτογραφία της ημέρας
Μια υπέροχη φωτογραφία της Αγιάσου! Ο φακός του Χρίστου Αλαφάκη συλλαμβάνει ένα μέρος του χωριού που απλώνεται νωχελικά στους πρόποδες του βιγλάτορα λεσβιακού Ολύμπου. Τα κεραμόσκεπα σπίτια στοιβάζονται κοπαδιαστά σαν πρόβατα στη στάνη. Τα μουντά ταξιδιάρικα σύγνεφα δημιουργούν έντονες χρωματικές αντιθέσεις με το καταγάλανο του ουρανού και ρίχνουν την κυανόχρωμη σκιά τους πάνω στα δασωμένα βουνά που ζώνουν το ορεινό κεφαλοχώρι. κειμενο παναγιωτης Κουτσκουδής
Read More
Τα γλυτώματα
Η τελευταία μέρα του λιομαζώματος ήταν γιορτή. Γίνονταν τα γλυτώματα που σήμαιναν το τέλος της ετήσιας κοπιαστικής ελαιοσυγκομιδής. Τη μέρα αυτή δούλευαν συνήθως μέχρι το μεσημέρι. Όταν μαζευόταν και το τελευταίο δένδρο, οι άνδρες πετούσαν τις ντέμπλες, οι γυναίκες πετούσαν τα καλάθια και όλοι μαζί, με το «και του χρόνου αφεντικό», έδιναν την ευχή τους για μια νέα σοδειά την επόμενη χρονιά. Τη μέρα αυτή με τη σειρά του τ’ αφεντικό έπρεπε να ευχαριστήσει τον ταϊφά του κάνοντάς του το τραπέζι, εκεί στο χωράφι με τις ελιές. Το φαγητό είτε…
Read More
ΣΤΣΛΙΣΙΑ ΖΟΥΓΗ!!
Έχου καρσί μια παστριτσά έχ’ δυο στσύλ’που γαυγίζιν, μπαίνιν τσι βγαίνιν στου μπαλκόν’ του κόσμου κουιγιουντίζιν. Βγάγ’σιτς τσι βόλτα αγκαλιά στου πάρκου να γυρίσιν, τσ’ έφτου π’καθούτι τα μουρά θα πάν να κατουρίσιν. Σα τα μουρά τ’ς παρακαλιούν τ’ς κουπρόστσυλ’ για να χέσιν, οπ’ νάνι μαγαρίσματα παντού θα ν απουθέσιν. Αυτό θα πεί στσλύσια ζουγή στ’ν Αθήνα που πιρνούμι, ν’άχειν γοι στσύλ’ τα αγαθά τσι γοι ανθρώπ’ να π’νούμι. Γλωσσάρι:καρσί = απέναντι – παστριτσά =καθαρή – κουιγιουντίζιν=πειράζουν -στσλίσια =σκυλίσια Ο ΞΟΜΠΛΙΑΣΤΗΣ
Read More