Μοναδική στο είδος της καθώς αποτελείται από στρώσεις καλοανοιγμένων μυρωδάτων φύλλων ζύμης, η βασιλόπιτα Αγιάσου, αποτελεί ένα γλυκό έδεσμα που αναζητά κανείς όλο το χρόνο. Περίοπτη η θέση της στο τραπέζι μας παραμονή και ανήμερα Πρωτοχρονιάς. Τα βήματα παρασκευής της απαιτούν τεχνική και επιμονή για ένα επιτυχημένο και συνάμα παραδοσιακό αποτέλεσμα. Και του χρόνου!!
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό σκληρό αλεύρι
2 φλιτζάνια φρέσκο βούτυρο
2 κουταλάκια γλυκού γλυκάνισο
2,5 φλιτζάνια νερό
1 φλιτζάνι ζάχαρη
2 κοφτά κουταλάκια γλυκού σόδα
2 κουταλάκια γλυκού κοφτά αλάτι
2/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο
4 φλιτζάνια τριμμένη ξερή μυζήθρα
1 αυγό
σουσάμι
από 1 κουταλάκι γλυκού κοφτό: μοσχοκάρυδο, κανέλλα, γαρίφαλο, μπαχάρι, πιπερόριζα, κακουλέ
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Βράζουμε το γλυκάνισο σε 2,5 φλιτζάνια νερό για περίπου 10 λεπτά και αφού το σουρώσουμε το αφήνουμε να κρυώσει. Το ανακατεύουμε με τη σόδα, το αλάτι και τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το λάδι και εν συνεχεία προσθέτουμε το μείγμα του γλυκανίσου. Αφού γίνει ζύμη την αφήνουμε σε σκιερό μέρος για περίπου μία ώρα. Ανακατεύουμε τη μυζήθρα με τα μπαχαρικά. Αλείφουμε με βούτυρο ένα στρογγυλό ταψάκι. Ανοίγουμε ένα χοντρό φύλλο και το απλώνουμε αφού το αλευρώσουμε στο ταψί έτσι ώστε να περισσεύει. Το βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με λίγο από το μείγμα της μυζήθρας. Ομοίως ανοίγουμε και τα υπόλοιπα φύλλα και πασπαλίζουμε με μυζήθρα μέχρι να εξαντληθούν όλα τα υλικά. Με το τελευταίο φύλλο που θα προεξέχει σχηματίζουμε ένα στεφάνι στην επιφάνεια του ταψιού. Αλείφουμε με το αυγό και πασπαλίζουμε με σουσάμι. Ψήνουμε στους 160 βαθμούς για μιάμιση ώρα έχοντας σκεπασμένο το ταψί με βουτυρωμένο λαδόχαρτο.
Υ.Σ. Μπορούμε αν θέλουμε να προσθέσουμε και λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι καθώς βάση μαρτυρίας ντόπιων κάνει τη ζύμη πιο μαλακιά.
