Φτιάχνοντας λαδότυρο
Βλέπουμε εδώ τον μπαμπά του φίλου Χριστόφορου να φτιάχνει λαδότυρο, εδώ τον βλέπουμε που βάζει το τυρί μέσα στο καλούπι τυροβολι πηγή Nabaho Kayaker
Read MoreΗ διάλεκτος μας στο διαδίκτυο
Βλέπουμε εδώ τον μπαμπά του φίλου Χριστόφορου να φτιάχνει λαδότυρο, εδώ τον βλέπουμε που βάζει το τυρί μέσα στο καλούπι τυροβολι πηγή Nabaho Kayaker
Read More«”Άντε να πάμε στον καφενέ”, έλεγε ο παππούς και μου έκλεινε πονηρά το μάτι. Συχνά με έπαιρνε μαζί του και μου έδινε τα λουκούμια όταν κέρδιζε τους φίλους του στην πρέφα. “Πάμε στον λουκουμέ” έλεγα εγώ από μέσα μου και γελούσα και χαιρόμουνα με το αστείο μου, σαν την παροιμία που λέει “Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει”. Για μένα λοιπόν τα καφενεία του χωριού μου ήταν μεγάλα λουκούμια με παράθυρα που είχαν θέα προς τη θάλασσα και ωραία μαρμάρινα τραπέζια. Άλλα καφενεία είχαν χρώμα και γεύση τριαντάφυλλου, άλλα πράσινης μέντας και…
Read MoreΑκούσατε! Ακούσατε! Μία ανάρτηση στο Facebook κάποιου φίλου με το Κούριο, αρχαίο θέατρο κοντά στη Λεμεσό με το σχόλιο «Το μοναδικό Αρχαίο Θέατρο της Μυτιλήνης, …καρτερικά μας περιμένει. Πια… να βρούμε τα κότσια! Ακούς πατριώτη;». Θαύμασα το Κούριο της Κύπρος κι αναστατώθηκα μόλις ονειρεύτηκα τι μπορεί να γίνει με το δικό μας!!! Από μικρός είχα την τρέλα να εξερευνώ με το ποδήλατο κάθε μέρος της πόλης που μεγάλωσα, της Μυτιλήνης. Οι εικόνες και τα χρώματά της ήταν ταξίδι. Με περηφάνια με γέμιζε η ομορφιά της. Η πόλη μου! Η αγαπημένη μου…
Read MoreΑς κάνουμε ένα φωτογραφικό ταξίδι μέσα από τον φωτογραφικό φακό της Ανθούλας
Read MoreΠόση αλήθεια ρυμουλκείται Στα κατάβαθα των σπηλαίων Για να κρυφτεί Σταλαγματιά, σταλαγματιά Μες στους αιώνες Αλώβητη από τους ανέμους Και τις θύελλες; Στις θάλασσες έρμαιοι κιβωτοί Ταξιδεύουν Κρυμμένες αλήθειες. Αρμυρωμένες για να αντέχουν Κι είναι που τις συναντά Ο ήλιος μεσοπέλαγα Κι όμως δεν τις λαβώνει Τις παραστέκει Σηματωρός και βοηθός Κι Άι Σωτήρας Τοξεύοντας το μέλλον Τις οδηγεί στα κρυφά μυστικά Στα μύχια σπήλαια της Ιστορίας Λάθη ψυχή μου δεν συναντάς Στη θάλασσα Στα σπήλαια δεν φωλιάζει η πίκρα Μόνο μια αχτίδα αρκεί Να ξεφύγει απ’ την πορεία της Να οδηγεί…
Read MoreΗ μπουκαπόρτα του πλοίου ανοίγει και ο επισκέπτης βιαστικός, παίρνει βαθιές ανάσες. Θέλει να προλάβει να φτάσει μέχρι το τέρμα, εκεί που ο ήλιος βυθίζεται στα βαθιά, γκρίζα νερά του περήφανου Αιγαίου. Εκεί που η Δύση γεμίζει φωτιές τον ουρανό, καίει και σβήνει κάθε ίχνος του γαλάζιου… Το κύμα σκάει στα πόδια σου, στην παραλία της Παναγιάς Φανερωμένης, με το μικρό ξωκκλήσι χωμένο στον βράχο. Εκεί ξαπλώνεις στην άμμο και ξεχνάς τα πάντα! Είσαι εσύ και ο Θεός. Το κύμα και το καντήλι στα δεξιά σου, να γλυκαίνει ψυχή και…
Read MoreΈπαυλη Αλεπουδέλη, Μυτιλήνη: Αν το όνομα «Αλεπουδέλης» δεν σου θυμίζει κάτι, το «Ελύτης» σίγουρα λέει τα πάντα. Η έπαυλη ήταν η κατοικία της οικογένειας του νομπελίστα ποιητή, στη συνοικία Σουράδα της Μυτιλήνης, ένα νεοκλασικό αρχοντικό του 1910 όπου ο Ελύτης περνούσε τα καλοκαίρια του. Ψηλοτάβανα δωμάτια, πλούσια τσιμισίρια, περίτεχνα ταβάνια, θέα στη θάλασσα και τις απέναντι μικρασιατικές ακτές και ανεξάντλητες μνήμες από μεγάλες προσωπικότητες που φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς εδώ. Την έπαυλη (που δεν είναι επισκέψιμη) σήμερα φροντίζει ο εξάδελφος του ποιητή, Κώστας Ιωάννου. πηγή
Read MoreΣαν έφτανε το Δωδεκαήμερο (1), η γιαγιά η Γιωργούλα γινόταν άλλος άνθρωπος. Δε γέλαγε ,δεν αστειευόταν, δεν τραγούδαγε, δεν έκανε τις δουλειές που πάντα τής άρεσε να κάνει, να βάλει μπουγάδα, να ζυμώσει, να υφάνει, να τυροκομήσει…Έδειχνε σαν κάτι να την απασχολεί, σαν κάτι κακό να περίμενε, που όμως ήταν έτοιμη να το παλέψει και να το αντιμετωπίσει. Πολλές φορές την άκουγα να μονολογεί χαμηλόφωνα και μόλις ξεχώριζα να λέει : – Τ’ π’σσόκωλ’ (2) οι γιοι …οι ζιρζιβούλ’δις (3)…Ας έρτιν (4) σα τ’ς βαστά…Χίλια παλούκια. θα μπουν στουν…
Read MoreH Πρωτοχρονιά στην Μυτιλήνη συνοδεύονται από έθιμα όπως το “ποδαρικό”, με το σπάσιμο του ροδιού (σύμβολο αφθονίας) στην είσοδο του σπιτιού και την “ξεχασμένη” μεταφορά “αμίλητου” νερού. Το “αμίλητο νερό” είναι το αγίασμα απο την Παναγιά την Φανερωμένη στην αγοράς. Η μεταφορά του γινόταν στο κουμάρι και όση ώρα περιίμενε στην ουρά αυτός που θα μετέφερε το νερό , πρίν και κατα την μεταφορά δεν έπρέπε να μιλήσει σε κανέναν , ούτε στον δρόμο! Αυτό το νερό το μοίραζαν στα συγγενικά και φιλικά τους σπίτια και μ αυτό ράντιζαν τις τέσσερις γωνίες…
Read MoreΗ αλλαγή του χρόνου συνοδεύεται από μία τεράστια γκάμα ηθών και εθίμων τα οποία διαφοροποιούν την ταυτότητα κάθε τόπου ακολουθώντας μονοπάτια παραδοσιακά και εφόσον διατηρούνται οι επιταγές του παρελθόντος και στο παρόν σαφέστατα διαχρονικά. Η Λέσβος είναι ένας τόπος στον οποίο οι κάτοικοι κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις με κάθε τρόποακόμη και αν πλέον έχουν παρυσφρήσει στο χθες συνήθειες οι οποίες έχουν ξενικές καταβολές. Αντί χριστουγεννιάτικου δέντρου οι Λέσβιοι συνηθίζουν όπως οι περισσότεροι νησιώτες να στολίζουν το παραδοσιακό ξύλινο καραβάκι. Το σήμα κατατεθέν του νησιού πρωταγωνιστεί και στο στολισμό των ημερών.…
Read More