Η καλαθοπλεκτική είναι μια τέχνη πανάρχαιη. Στον Όμηρο, τον Αριστοφάνη, τον Θεόφραστο τον Ερέσιο αλλά και στην Αγία Γραφή, διαβάζουμε για ταρσούς, κάννες, κόφινους, φορμούς, σπυρίδες, παλιότερες ονομασίες των σημερινών «καλαθοπάνερων».
Στο πέρασμα των χρόνων οι παλαιότερες γενιές έδιναν «προίκα» στις νεώτερες τις εμπειρίες τους. Αυτή η φυσική εξέλιξη αιώνων διακόπηκε από τις ανατρεπτικές αλλαγές των τελευταίων κυρίως δεκαετιών. Σήμερα σ’ ένα χωριό της Λέσβου, το Μεσότοπο, η γενιά που φεύγει δε βρίσκει νέους ανθρώπους να παραδώσει τα μυστικά της τέχνης της.,,, Γι αυτό και γεμίσαμε ένα καλάθι «ιστορίες», για να ’χουν να θυμούνται οι γενιές που θα ‘ρθουν.
Στις σελίδες του βιβλίου οι απλοί άνθρωποι του χωριού μιλούν για την τέχνη τους. Πώς παίρνοντας λυγαριές, καλάμια, ιτιιές, πικροδάφνες απ’ τη μάνα Φύση φτιάχνουν: καλάθια, πανέρια, κόφες, κοφίνια, καλαθούνες, νταμιτζάνες, χρηστικά εργαλεία για την καθημερινότητά τους αλλά και αληθινά έργα τέχνης.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρουσιάζει το εμπόριο, η πώληση των προϊόντων της τέχνης τους στα γύρω χωριά της Ν.Δυτικής Λέσβου: την Ερεσό, το Σίγρι, την Άγρα, τα Παράκοιλα, τα Χίδηρα, τη Φτερούντα, τη Βρίσα. Κι αλάτι στις διηγήσεις τους είναι οι μικρές και μεγάλες ιστορίες πού ‘ρχονται αυθόρμητα στο λόγο τους και ξυπνούν στον αναγνώστη τις θύμησες. Κι έτσι αρχίζουν τα ταξίδια του νου και της ψυχής στους αγαπημένους τόπους της γεννήτρας γης…
«Ένα καλάθι ιστορίες».Δροσιά κι ανάσα για όλους εμάς τους σημερινούς…
Ένα καλάθι ιστορίες….
