Ο Στάθης ο ψαράς
( Αφιερωμένο από τον Πάνο Αγιακάτσικα στο Στάθη Μπουγιούκα από τη Πλαγιά πού γνώρισε το ~1980)
Πεπονόφλουδα βαρκί
σκουριασμένη λαδομπογιά
σάπιο όλο το σκαρί
μα τα χρόνια του πολλά
Γκρίζα αρμυρά μαλλιά
ξεκινάς ρίχνεις παραγάδι
αλισάχνη το καπέλο σου κρατά
γυροφέρνεις ως το βράδυ
Γλυκοχάραμα στη ξέρα
βιράρεις, ο βοριάς δε σε ρωτά
τα ψάρια χτυπάν στη μεσσηνέζα
ατραγάνες πλέματα πολλά
Ένα ξάφι με δύναμη τραβά
με χάρη το φέρνεις, σπαρταρά
δυό κιλά πανέρι μαύρο χάλι
μα η κακαβιά έγινε και πάλι
