Έτσι να χάνομαι στα σοκάκια του Μολύβου ,να ταξιδεύω σε εποχές που έφυγαν ,γι αυτές που θάρθουν,να λούζομαι τα χρώματα της άνοιξης και να ικετεύω τους Θεούς να σε φέρουν στο μονοπάτι μου,δεξιά στο πέτρινο σπιτάκι με την μποκαμβίλια στο μπαλκονάκι του,να είσαι εκεί τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ!
