Απομεινάρια εμπορικής σκάλας Παναγιούδας, δίπλα στο κέντρο (ταβέρνα) «λεμβουργείο», εδώ είναι που λεν’ «περασμένα μεγαλεία»…. Κάποτε, στις αρχές δεκαετίας του ‘40 έως και το 1955 ερχόντουσαν καΐκια και γρι-γρι κι έφερναν εμπορεύματα και ψάρια, τα οποία ξεφόρτωναν αχθοφόροι. Κατά το 1960 άραζαν στη σκάλα και βαποράκια-φεριμπότ με κάθε λογής εμπορεύματα για όλο το νησί: μπάλες άχυρο, ζωοτροφές, τσιμέντα, σίδερα για οικοδομές, ζώα και πολλά άλλα… Υπήρχε σωματείο που ξεφόρτωνε όλα αυτά πάνω από 50 άτομα, όλοι από την Παναγιούδα, που αν μη τι άλλο πρόσφεραν δουλειά σε πολλές οικογένειες του χωριού μας. Θυμάμαι πρόεδρος του σωματείου ήταν ο Ιωάννης Σαλαβός, μέλη ο Φώτης Γιανακέλλης, ο Παναγιώτης Καρεκλάς, ο Μιχάλης Καραλούδας, ο Αθανάσιος Αναστασιάδης, ο Κώστας Θυμιατζής και τόσοι άλλοι, που έδιναν ζωντάνια στο χωριό μας. Μπροστά στο ελαιοτριβείο Καψιμάλη υπάρχει ακόμα αυτός ο χαλκάς, τη πρυμάτσα- που έλεγαν, ένα σχοινί που έδεναν τα καΐκια, όταν άραζαν στη σκάλα για σιγουριά για το βοριά. Όταν άρχισαν να έρχονται τα φεριμπότ με τις νταλίκες και τα εμπορεύματα όλα αυτά δεν χρειαζόταν πια οπότε τα άφησαν και ρήμαξαν να μας θυμίζουν παλιές δόξες και μεγαλεία. Κατά το 1965 μεταφέρθηκε το λιμάνι, το τελωνείο και το σωματείο στα Πάμφιλα.
πηγή
